Wielu mówi: Kto ukaże nam dobro?
Wznieś nad nimi światło oblicza swego, Panie! Ps 4,7

 

Data: 19.01.2019 r.

Święto: 2 niedziela po Epifanii

Tekst: Jer 14,1-9

Biblia Warszawska - Księga Jeremiasza 14,1-9:

(1) Słowo Pana, które doszło Jeremiasza z powodu wielkiej posuchy. (2) W smutku pogrążony jest Juda, a w jego bramach lud omdlewa z wyczerpania, w żałobie pochylony jest ku ziemi, a krzyk Jeruzalemu wznosi się w górę. (3) Ich możni ślą swoje sługi po wodę, ci przychodzą do studzien, lecz wody nie znajdują, wracają z próżnymi dzbanami, zawiedzeni i zawstydzeni zasłaniają swoją głowę. (4) Z powodu spieczonej gleby - nie było bowiem deszczu na ziemi - rolnicy są zawiedzeni, zasłaniają swoją głowę. (5) Nawet łania, gdy w polu miota, porzuca swoje młode, gdyż nie ma trawy, (6) a dzikie osły, stojąc na gołych wzniesieniach, łapią powietrze jak szakale; ich oczy gasną, gdyż nie ma zieleni. (7) Chociaż nasze winy świadczą przeciwko nam, uczyń, o Panie, jak ci każe twoje imię, gdyż liczne są nasze wykroczenia, którymi przeciwko tobie zgrzeszyliśmy! (8) O, nadziejo Izraela, jego Wybawco w czasach niedoli! Czemu jesteś jak obcy przybysz w ziemi, jak wędrowiec, który rozbija namiot tylko, aby przenocować? (9) Czemu jesteś jak mąż strwożony, jak wojownik, który nie może ocalić? Przecie Ty, Panie, jesteś pośród nas, a twoim imieniem jesteśmy nazwami, nie opuszczaj nas!